fwait [o.n.] sacwè k' a bén-st arivé. Dj' a comprin çoula pa bråmint des fwaits et des paroles ki dj' a plou etinde, et co on côp pa des fwaits k' dj' a rmårké avou zels (G. Lucy). F. fait, acte, action.

Etimolodjeye : sustantivé pårticipe erirece di fé.

Droete parintêye :

• å dfwait di

Mots d' aplacaedje

• a fwait
• fwait a mezeure
• atchté tot fwait