fî [o.n.] (v.v.m) al moyinådje, tere k' on signeur aveut dné a s' waslet, po l' payî di vni fé l' guere avou lu. >> Fî Djoyé: no d' ene plaece di Viyance. Etimolodjeye: vî lussimbordjwès "fehu" (bisteu). | fivé, fivêye I. [o.f.n.] (v.m.) li ci (cene) k' a rçû on fî d' on signeur. II. Fivet [n.dj.] no d' famile di Walonreye, ki si scrît, asteure, Fivet, Fivé, Fivez, Fiévé, Fievet, Fievetz, Fievez, Fiévez, Fiefvet, Fiefvez, Fievitz. Disfondowes: fîvé, fîvè; fîvêye, fîvéye. Vîs scrijhas: fiveis, fievee. | fivtea [o.n.] (v.v.m.) fivî ki n' a k' on ptit fî. Disfondowes: Vîs scrijhas: fievetiaus (1386). | fivî, fivresse [o.f.n.] djin do minme viyaedje, do minme payis. F. compatriote. Etimolodjeye: bodje "fiv- (fî)", cawete -î, 2000.