fôrer 1 (codjowaedje) [v.c.] diner do four a (ene biesse). F. affourrager. | fôraedje 1. four. 2. yebe ki va esse fåtchêye. F. fourrage. | fôrêye yebe k' on-z apoite ås biesses po lzès fôrer. Vos iroz al fôrêye po les lapéns. F. affourragement.

Omofone:

• fôrer (tchôkî).

Parintêye :

• rafôrer