fadêye [f.n.] amagnî k' on prind å ddjuner, u dins si malete po-z aler a l' ovraedje, fwait di deus pîces di pwin avou do boure u do stofé, et sovint del confiteure inte di zeles. I va e bwès avou ses fadêyes. On dit eto: tåte, tårtene. Disfondowes: fadêye, fadéye, faguêye, faguée Etimolodjeye : bodje "fad-" (ricovrowe sacwè) divno cnoxhou pa fåde, kécfeye avou assaetchance di faw (bodje latén fagus), la k' on meteut pus rade di l' ôle di fayene disso. Coinrece Årdene nonnrece.