fagne [f.n.] plaece avou des broûs totavå, k' on n' î såreut passer. Gn aveut on spér avå l' fagne ki s' pormoennéve e fôme di fabrike. rl a: [[Motî:efagnî|efagnî]], [[Motî:fa 2|fa]].
>> on boû d' fagne: onk ki n' cåze nén. F. taciturne.
>> li fagne Magnan, li fagne Magrite Djandour, li fagne Mariete: nos di des plaeces di Transene.
>> Mozet-Fagne: no d' ene plaece di Djalhé.
| fagnete [f.n.] pitite fagne.
| fagnlete [f.n.] pitite fagne.
| fagnote [f.n.] pitite fagne.
| fagnoûle [f.n.] pitite fagne.
| fagnåd, fagnåde [addj. & o.f.n.]
1. li ci (cene) ki dmeure e l' Fagne.
2. onk (ene) ki n' sait ovrer comifåt. rl a: [[Motî:ågneu|ågneu]]. F. amateur, dilettante.
3. fagnåd: pénson des Fagnes.
Disfondowes: fagnârd.
| fagneus, fagneuse [addj.] k' on-z î efagne.
| fagnisse
I. [o.n.] plaece ås fagnes.
II. [addj.] fagneus(e).
| fagnasse [addj.] fagneus(e).
| fagnant, fagnante [addj.] fagneus(e).
| fagnrece
I. [f.n.] tchacresse.
II. [addj.] k' a a vey avou les fagnes. five fagnrece.
| fagnrê
I. [addj.] fagnåd (ki dmeure e l' Fagne).
II. Fagnrê [n.dj.] no d' famile di Walonreye, e F. Fagneray.