falijhe [f.n.] (v.v.m.)

1. tiene ki monte fer. F. forte côte, endroit escarpé. >> Les Falijhes, el Falijhe: no di des plaeces di Swè, di Rotchfoirt, d' Årveye, di Lierneu, di Swarlêye, di Måmdey.

2. grand meur di rotche. On-z a stî en escursion ås falijhes di Douve. F. falaise, pan rocheux, paroi rocheuse. >> Li Noere Falijhe: >> no d' ene plaece do Trô. >> Schî-Falijhe: (Chîfalîze) no d' ene plaece di Djmepe-so-Sambe.

Etimolodjeye : vî lussimbordjwès "faliza" (grosse rotche).

| falwejhe [f.n.] falijhe (tiene ki monte foirt). F. forte côte, endroit escarpé. >> al Falwejhe, les Falwejhes: no d' ene plaece di Transene et d' Rotchô

| falijhoû [o.n.] u falijhoûle [f.n.] (v.v.m.) pitite falijhe, grosse rotche ki rexhe di tere. F. rocher, falaise. >> Les Falijhoûs, Falijhoûle, les Falijhoûles: no di des plaeces di Dåvdisse, di Fosse-li-Veye, d' Ôrto, di Nåwinne.

Etimolodjeye : cawete -oû, cawete -oûle.

| falijhea [o.n.] (v.v.m.) pitite falijhe. Il a vnou å monde dins on ptit hamtea ezès falijheas, so ç' pindant ci des montinnes di Crimêye (L. Mahin). F. rocher, falaise. >> Falijhea: no d' ene plaece di Xhinlesse.

| falijhote [f.n.] (v.v.m.) pitite falijhe. >> al Falijhote: no di des plaeces di Bive, di Rotchô, di Ståvleu. F. escarpement.

| falijhisse [o.n.] plaece avou bråmint des pires. >> Falijhisse: no d' ene plaece d' Antè.

Parintêye :

• fali 3
• fali 1
• Falå
• Farjole

Mots d' aplacaedje

• Oufalijhe
• Noerfalijhe

• Dipus d' racsegnes so les mots avou "falijhe" et ses parints dins les nos d' plaeces del Walonreye