faro [f.n.] noere soucrêye bire di Walonreye, sins waire di dgrés k' on fjheut e s' måjhone. Èm boune matante a del bire e botaye, Ç' n' est nén l' faro k' est jamwais si bon k' ça (J. Bertrand). Nos irans la boere on pot d' bire, On ptit faro ubén ene Saizon Al boune santé di nos tayons (R. Mayence).

Pwaire minimom

• faråd (bén moussî, gåy)

Disfondowes

faro, farô.

Sipårdaedje do mot e 20inme sieke

Coinrece Payis d' Tchålerwè

Hårdêye divintrinne

• Dipus d' racsegnes sol faro et les ôtes bires