fayene 1 [f.n.] frut del hesse.
On fjheut co d' l' ôle di fayene al guere di 14
Åreuss croeyou ki çt ahan la, ås pemes, ås fayenes a rdaye, To råvelreus ces froûts la Come les mangues et les papayes ? (L. Mahin)
C' esteut on molén pou broyî les fayenes
Dji n' a nén veyou li cawe d' on rnåd ni l' mouzea d' on skiron, ni li screne d' ene sori, portant k' i nd a tant cite anêye ci a cåze del fayene a schafyî (P.J. Dosimont & E. Delaite)
Etimolodjeye: latén fagina(do faw).
Disfondowes: fayène, fayine, fayîme, fawène.