fayene [f.n.] frut del hesse. On fjheut co d' l' ôle di fayene al guere di 14. Åreuss croeyou ki çt ahan la, ås pemes, ås fayenes a rdaye, To råvelreus ces fruts la Come les mangues et les papayes ? (L. Mahin) C' esteut on molén po broyî les fayenes Dji n' a nén veyou li cawe d' on rnåd ni l' muzea d' on skiron, ni li screne d' ene sori, portant k' i nd a tant cite anêye ci a cåze del fayene a schafyî (P.J. Dosimont & E. Delaite)

Etimolodjeye: latén "fagina" (do faw).

Disfondowes: fayène, fayine, fayîme, fawène.