fetchire [f.n.] plante sins fleur, avou des foyes foirt longowes et foirt schavêyes, ki vént dins les frexhès plaeces, e sincieus latén polypodium spp.. Les adjeyantès fetchires do paleyozoyike c' est çou k' a foirmé l' hoye. Ås tchéns, on lzî mete des fetchires e leu tonea, po nén k' il åyexhe des pouces. F. fougère. Esp. helecho.
Etimolodjeye: latén des djins "filicaria".
| fetchrote [f.n.] ene sôre di ptite fetchire ki vént dins les håyes, e sincieus latén polypodium vulgare.
| fetchroe [o.n.] plaece avou bråmint des fetchires.
Etimolodjeye: bodjete "fetchire" + cawete -oe.