fiyaene [f.n.]

1. fenaesse. Dins les feyaenes, dzo les coxhetes, Des ombes schapêyes di leus muchetes, Disk' å matén, d' leus curieus iys, Ni låtchént nén di vos rguignî! (R. Mayence). F. herbe sèche.

2. ranxhe di crompire. On boûléve les feyaenes di canada dins les tchamps. On dit eto: bahou. F. fane.

3. cawe di raecene, di betråle. F. feuille.

4. souwêye foye (di toubak). I fåt k' dji våye cweri do toubak; dj' end a pus ene feyaene (A. Carlier & W. Bal).

Disfondowes: fèyane, fiyane, fiane, fiyène, fouyane, faune, fâne, fène, fane, fin.ne.

Etimolodjeye: latén fenum (four).