feyaene [f.n.]

1. fenaesse. Dins les feyaenes, dzo les coxhetes, Des ombes schapêyes di leus muchetes, Disk' å matén, d' leus curieus iys, Ni låtchént nén di vos rguignî! (R. Mayence). F. herbe sèche.

2. ranxhe di crompire. On boûléve les feyaenes di canada dins les tchamps. On dit eto: bahou. F. fane.

3. cawe di raecene, di betråle. F. feuille.

4. souwêye foye (di toubak), pitite sacwè d' rén do tot. I fåt k' dji våye cweri do toubak; dj' end a pus ene feyaene (A. Carlier & W. Bal). >> nén ene feyaene: nén l' pus ptite sacwè. Å seur, ça, c' est des crånès fiesses Et k' i n' a ni ene feyaene a lzî rprotchî (J. Dufrane). F. la moindre chose.

Etimolodjeye: latén fenum (four).