feye 2 [f.n.] 1. dischindante (feme) d'ene ôte djin k' on lome si pa u si mame. C' est l' feye da Batisse. rl a: feye, rl a: valet, bea-fi. F. fille. Ingl. daughter. 2. båshele (efant di seke femrin). Les ptitès feyes rivnént di scole tertotes eshonne. F. fille. Ingl. girl. 3. (après èn aduzoe) atôtchaedje d' ene båshele, d' ene feme pus djonne u foirt camaeråde avou l' cåzeu(se). Vos n' seroz nén rintrêye po fé a marinde a vost ome, la, feye, si vos n' ramxhioz nén. rl a: båshele. Disfondowes: fèye, fîye, faye, fîe.