feye 2 [f.n.] 1. dischindante (feme) d' ene ôte djin k' on lome si pa u si mame. C' est l' feye da Batisse. rl a: [[Motî:fi|fi]]. F. fille. Ingl. daughter. 2. båshele (efant di seke femrin). Les ptitès feyes rivnént di scole tertotes eshonne. F. fille. Ingl. girl. 3. (après èn aduzoe) atôtchaedje d' ene båshele, d' ene feme pus djonne u foirt camaeråde avou l' cåzeu(se). Vos n' seroz nén rintrêye po fé a marinde a vost ome, la, feye, si vos n' ramxhyîz nén. rl a: [[Motî:båshele|båshele]]. Disfondowes: fèye, fîye, faye, fîe. Omonimeye: * [[Motî:feye 1|feye]] (f.n.; côp) Mot d' aplacaedje: * [[Motî:bele-feye|bele-feye]] * [[Motî:pitite-feye|pitite-feye]]