firlotche [f.n.]
1. long fyi fyi d' ene sitofe ki s' dismantche. Li tåye s' ecrameye Berlik berlok dins les firlotches di s' vicåreye (B. Louis). On dit eto: brimbåde. Ça lyi shonnéve mo drole, al båshele, d' aveur èn advineu si må ecayté, avou des mousmints tot a firlotches, sins tchåsses… (L. Mahin). F. lambeau.
2. fyi, boket d' linne k' a l' air di s' dismantchî, ki pind avou des ôtes tot do long do boird di sacwants bounets, marones, evnd. Les efants et les galopeas, zels, metèt co bén on ptit tchapea avou les longowès noerès firlotches.
Parintêye: