firlotche [f.n.]
1. long fyi d' ene sitofe ki s' dismantche. Li tåye s' ecrameye, berlik berlok, dins les firlotches di s' vicåreye (B. Louis). Ça lyi shonnéve mo drole, al båshele, d' aveur èn advineu si må ecayté, avou des mousmints tot a firlotches, sins tchåsses… (L. Mahin). On dit eto: frintche, brimbåde. F. lambeau.
2. fyi, boket d' linne k' a l' air di s' dismantchî, ki pind avou des ôtes tot do long do boird di sacwants bounets, marones, evnd. Les efants et les galopeas, zels, metèt co bén on ptit tchapea avou les longowès noerès firlotches.
Parintêye: