fiyåsse [o.n.]

1. fi da vost ome, da vosse feme, d' on prumî lét.

2. valet k' a spozé vosse feye. Est ç' vos ki vout divni m' fiyåsse? oyi si l' Bon Diu m' dene li gråce (Simon li Scrinî). On dit eto: bea-fi. Loukîz a: måråsse, påråsse. F. beau-fils.

Etimolodjeye: bodje fi, cawete -åsse.

Pwaire minimom :

• fiyasse (f.n., fyi d' tchene).