fiyî (si fiyî so u a) [v.pr.] ([[Codjowaedje lodjî|codjowaedje]]) aveur [[Motî:fiyate|fiyate]] a. Dji n' mi pou fiyî sor lu (M. Lejoly). Etimolodjeye: patwès latén "fidare" (diner a wårder). | fiyåve [addj., padvant u padrî] 1. k' on s' î pout fiyî (tot djåzant d' ene sacwè). F. fiable. 2. k' on s' pout fiyî sor lu (sor leye) tot djåzant d' ene djin. I fåt, po bén fé, ki l' ci k' enonde li cmande soeye metou come ene sakî d' fiyåve, dins l' fitchî d' apontiaedje do programe (P. Saratxaga). F. de confiance. Omonimeye : [[Motî:fiyî 1|fiyî]] (del linne) Parintêye : * [[Motî:disfiyî|si disfiyî]] * [[Motî:dismefiyî|si dismefiyî]] * [[Motî:rafiyî|si rafiyî]] * [[Motî:afiyance|afiyance]]