fiyate [f.n.] seurté k' on a dins les djins ou bén dins les afwaires, sitocaesse croeyance k' ene sacwè va aler come on l' pinse. rl a: fwè, fiyî. F. confiance. >> aveur del fiyate a (on sint): l' aler priyî po ene sacwè. On-z aveut del fiyate a Sint Dôna conte li tonoere et les gurzeas (P. Maudoux). F. invoquer. >> i n' a pont d' fiyate a lu (fé): on n' pout nén si fiyi a lu. F. on ne peut pas lui faire confiance.

Etimolodjeye: calcaedje riwalonijhî do latén d' eglijhe "fiat" (dji croes, dj' a fwè).