flaxhî (codjowaedje) [v.s.c.]

1. diner des grands côps. Dins nosse societé, wice ki les timpesses flaxhèt pî k' araedjî, i fåt esse solide po tni l' côp (E. Pècheur). F. frapper, cogner. 2. (mot d' cinsî) toumer a daegne, a cåze di l' air, del plouve, tot djåzant des dinrêyes. Nosse Batisse est d' bén måva pwel; l' oraedje d' ersè, ça frè co flaxhî les swayes (G. Themelin). F. verser.

Etimolodjeye : viebe sol mot-brut « flaxh ! » ( ?)

| flaxhe

I. [f.n.]

1. marke dins èn åbe k' on n' pout nén abate, k' on-z a flaxhî avou on mårtea especiål. >>  ene flaxhe d' ome: on grand ome. C' est ene flaxhe d' ome, saiss; dji n' el såreu rilever s' i vénreut a toumer.

2. boket d’ ene måjhon metou d’ plin pî (sins montêye ni apas). F. rez-de-chaussée. >> di flaxhe: di pli pî. Di flaxhe, c' est ene hobete ås telefones (L. Mahin). F. au rez de chaussée.

II. (addj., purade padvant) sins roedeur. Leye k' aveut todi ene si bele grosse pwetrene, waite mu ça ! Tot rtcheyou ! Flaxhe (A. Laloux). F. flasque, amolli.

Tcherpintaedje : sivierba.

| flaxhisse [o.n.]

1. plaece wice k' i gn a des aatous åbes flaxhîs dins tos les sinses. Li flaxhisse s' alårdjixh a fwait k' on-z abate (P. Lazard). F. clairière.

2. pitit bwès (eneviè les bwejhes). Po fé resprinde li feu, fåreut sacwants flaxhisses, ene hatche u l' ôte kel vénreut rewoeyî (C. Denis). On dit eto: cayet. Loukîz a : hatche, estale.

Tcherpintaedje : cawete -isse 1.

Ôte parintêye :

• aflaxhî
• riflaxhî

Mots d' aplacaedje :

• flaxhî djus
• flachgate (a-z aveuri)

Minme sourdant etimolodjike :

• flayî.
• Les Flaches

---

• Dipus d' racsegnes sol flaxhaedje des dinrêyes