fleme

I. [f.n.]

1. sinsåcion d' nåjhisté, copurade cwand fwait tchôd, k' on n' a nén håsse di bouter. Dj' a l' fleme. F. flemme, paresse, torpeur. >> bate si fleme: dimorer a n' rén fé. F. flemmarder.

II. [o.n.] sonk froed. Po fé ç' mestî la, fåt aveur do fleme. F. flegme, calme, sang-froid, tranquilité d'âme.

III. [no addjectivrece]

1. påjhire, ki n' est nén rade mwais. Il est fleme Fåt esse fleme avou les cis ki s' dimontèt come en sope å laecea (Motî da Forir). Loukîz a : F. flegmatique, calme.

2. nawe (ki n' a nén håsse di bouter). Enute, di so tot fleme.

Parintêye :

• flemer, flemåd
• flemter, flemtî