foû-moenner (codjowaedje)

I. [v.c.]

1. sipoujhî (on boket, on corti) di n' pont semer d' ecråxhes dissu. On dit eto: forsipoujhî F. épuiser, appauvrir, surexploiter.

2. må manaedjî (ene societé, ene forteune), disk' a tant k' i n' dimeure pus rén. F. ruiner.

3. èn nén sognî (des biesses u des djins). F. affamer.

II. si foû-moenner [v.pr.] bouter disk' a esse fornåjhi (fornåjheye). F. se surmener, s'exténuer.

| foû-moennaedje [o.n., Pl. des foû-moennaedjes] no d' fijhaedje et no di çou k' est fwait (accion eyet si adierça) pol viebe "foû-moenner". F. épuisement, appauvrissement, surexploitation, ruine, faillite, surmenage, extrême fatigue, famine.

Etimolodjeye: aplacaedje tîxhon adviebe foû + viebe (rl a: foû-waidyî).