foû-rîle [f.n., Pl. des foû-rîles] I. [f.n.] sacwè ki n' rote nén shuvant ene rîle. Fåt waitî d' aveur li moens possibe di foû-rîles. F. exception. I. [addj., padrî] ki n' shut nén l' rîle. Etimolodjeye: aplacaedje tîxhon d' èn adviebe foû + no, 2000 (sol piceure di foû-voye). | foû-rîlêye [f.n.] sacwantès sacwès foû rîle. F. série atypique, suite d'exceptions.