foclore [o.n.]

1. mostraedje di djins ki s' moussèt droldimint et roter avå les voyes, po fiesti ene sacwè, u rmimbrer åk. F. folklore, manifestation folklorique.

2. åk di nén serieus. I lzî fåt rsaetchî del tiesse ki l' lingaedje walon, ci n' est fok do foclore.

Etimolodjeye: riwalonijhî calcaedje do F. folklore, vinant do minme mot e l' inglès (syince do peupe), 1900

| foclorike [addj., todi padrî] a vey avou l' foclore. C' est on raploû avou tos dansaedjes foclorikes troes djoûs å long. On lingaedje, ça n' est nén on rite foclorike a-z ebômer; ' est aprume ene usteye, noste usteye, po dire nosse vicaedje (L. Hendschel). F. folclorique.

• Dipus d' racsegnes sol foclore