{{stub motî}} foirt, foite I. [addj.] 1. ki pout fé des sacwès k' ene ôte ni pout nén, tot djåzant d' ene djin. 2. k' a bråmint des dgrés alcolikes, tot djåzant d' ene gote. II. [adv.] mostere on hôt livea d' èn addjectif u d' èn ôte adviebe. On dit eto: [[Motî:mo|mo]], [[Motî:foû|foû]], [[Motî:fén|fén]], [[Motî:mier|mier]]. F. fort, très. Disfondowes: fwârt, fwért, fwêrt, fwèrt, fwart, fôⁿrt, fonrt, foûrt; fwète, fwate, fôⁿte, fônrte, foûrte. | foice [f.n.] 1. cwålité do ci k' est foirt, del cene k' est foite. >> I n' conoxhe nén ses foices: dijhêye a ene sakî k' a spiyî ene sacwè télmint k' il a bouté dso. F. il ne connaît pas l'étendue de ses forces. 2. a fé F. effort. >> fé ene foice: bouter on bon côp po-z ariver a ene sacwè. Ça våt mî k' on manaedje di cénk francs wice k' on fwait ene foice po l' efant (V. Roba). Disfondowes: fwèce, fwace, fwâce, fôⁿce, fônrce, foûrce. Parintêye. * aloyrece [[Motî:foice ki|foice ki]] * Mots d' aplacaedje: [[Motî:foite droete|foite droete]], [[Motî:foite gåtche|foite gåtche]]. * [[Motî:foirci|foirci]]