fok 2 [o.n., pl. des foks] sôre di ptit tchén. Des sôres di tchéns, asteure, gn a des daenwès des grifons, des levrîs, des foks (J.J. Gaziaux). Gn a l' fok a grands poys et l' fok a courts poys.

Etimolodjeye: calcaedje riwalonijhî (sipotchaedje del dobe cossoune å coron) do F. "fox", lu-minme calké di l' inglès "foxterrier" (tchén d' terî ås rnåds), 1920.

Omofones:

• fok (adv.; seulmint)
• foke (o.n.; biesse des froedès mers)