fordiner I. [v.s.c.] 1. diner dtrop (di manoye, di cwårs). 2. å cwårdjeu, diner ditrop d' cåtes a onk (ene). II. si fordiner [v.pr.] 1. å cwårdjeu mete ene grosse cåte, dabôrd ki c' est ls ôtes ki vont ramasser l' pli. I n' si fordinèt nén: i n' nos metèt k' les schitas (ramexhné pa L. Mahin). 2. si brouyî. Vaichal, les djonnes m' ont rî å nez Tot djhant k' dj' aveu des viyès mwins, Des waitroûles et on grand vantrin. Fåt croere ki dj' m' aveu fordiné (Charly Dodet). F. se tromper, se fourvoyer. Disfondowes: fordiner, fordoner, fordonè, fourduner, fourdouner. Etimolodjeye: viebe diner, betchete for-. | fordinêye u fordinaedje [f.n.] å cwårdjeu, dinaedje des cåtes nén djusse. F. maldonne.