fornea [o.n.] 1. sitouve. F. fourneau. 2. for a cure li menrai d' fier. >> hôt-fornea, bas-fornea. rl a: rayixhoe, broûloe. 3. (vî mot d' sårteu) hopea d' yebes sårtêyes et souwêyes, metowes avou les fenaesses ådvins, avou des coxhes et des estales å mitan k' on va broûler po-z ecråxhî l' sårtaedje divant d' î semer do rgon. 4. marinde la k' on greye del tchå ådfoû. Po clôre ci bele djournêye la, li fornea, k' on a magnî dins l' Muzêye, a ragosté tos les soçons (P. Otjacques). F. barbecue. | forneler (codjowaedje) [v.s.c.] 1. (mot d' sårteu) fé des forneas, des ptits hopeas d' souwés waezons et d' coxhetes. On forneléve cwand les waezons estént bén sokés, li pus sovint après les fenåjhes, fén d' awousse, moes d' setimbe (S. Fontaine). 2. adjinçner ene fiesse la k' on greye del tchå ådfoû. F. faire un barbecue. | fornelaedje [o.n.] 1. no d' fijhaedje et no di çou k' est fwait (accion eyet si adierça) pol viebe "forneler". 2. moumint k' on forneléve. Å fornelaedje, on voeyeut foumer di totes les coines, so tos les croupets d' l' Årdene (S. Fontaine).