foufouye [addj., purade atribut]

1. tot(e) sot(e), efoufyî. Cwand l' novele anêye arive, di sawè k' on va awè des galetes a totes les måjhons, ça m' rind foufouye (J. Goffart). Dji so ddja tot foufouye rén k' d' î pinser (J. Goffart). F. excité, hyperexcité, troublé, émoustillé, alléché.

2. må-adroet. Èm deujhinme ome esteut moens foufouye k' el prumî cwand i dveut fé ene sacwè (J. Goffart). F. gauche, embarrassé, pataud, balourd.

Etimolodjeye : bodje "foufe"; cawete -ouye.