foumire [f.n.] gaz ki schape d' on feu. Sol boird di Same, et pierdou dins l' foumire, Vola Couyet, avou s' clotchî crawieus ([[J. Bertrand]]). Deus côp par moes, dj' a m' bodene rimpleye di vinaigue, èm goyî discrahyî, et dji n' sai pus hote a cåze des foumires, dit-st i l' cocmwår ([[C. Colonval]]). Popa aveut sayî co traze sôres di betchs di grawe divins des potêyes mins ele crexhént sot; ele ni polént viker a cåze des foumires ([[L.J. Alexis]]) F. fumée. Etimolodjeye : viebe [[Motî:foumer|foumer]], [[cawete -ire]] [[Categoreye:Motî]]