fouwire [f.n.]

1. tchiminêye. Li ptit Djezus k' est so l' viye fouwire est rascovrou di soûfe et d' poûssires (R. Zander). Dji n' oizeu fé do feu cwand Måte n' esteut nén el måjhone, paski l' fouwire åreut foumé (ramexhné pa C. Wuidar). F. cheminée.

2. aisse. On reve divnét todi reyalité cwand on l' tijhnêye sins djoke al fouwire di ses amours (C. Quinet). F. âtre, feu.

Disfondowes: fouwire, feuwêre, fëvière.

Etimolodjeye: bodje fouw- (feu), cawete -ire.