fouyî 1 (codjowaedje) [v.s.c.] u si fouyî [v.pr.] kimincî a-z aveur des foyes (tot djåzant d' èn åbe k' esteut disfouyî, di l' ivier). On dit eto: fouyter. F. se couvrir de feuilles.

| foye 2 [f.n.] fouytåjhe. Dins on moes, cwand on serè al foye, on n' voerè pus les djibîs (ramexhné pa L. Mahin). On dit eto: foyaedje. F. feuillaison.

| fouyaedje [o.n.]

1. coxhlaedje. F. feuillage.

2. fouytåjhe. On dit eto: foye. F. feuillaison.

Disfondowes: fouyèdje, fouyadje, fouyâdje, foyèdje, foyadje, foyâdje.

| fouya [o.n.] fouyaedje. Po k' èn åbe soeye foirt et åyaxhe on bon fouya, i lyi fåt po cmincî des felès raecenes (dins l' [[Moxhon d' Ônea|]]). El moxhon a fwait s' nike dins les fouyas (F. Deprêtre et N. Nopère). Les coxheas sont wårnis; les fouyas seront vetes (A. Flesch). F. feuillage, ramée.

Etimolodjeye: cawete -a.

Omonimeye :

• avou "fouyî" : fouyî (naxhî).
• avou "foye" : foye (d' åbe, di papî).

Omonimeye coinrece :

• avou "fouyî"
  • foyî, foyaedje (ritourner l' tere)
• avou "fouya"
  • fouyea (coxhe avou des foyes).
  • fawea (pitit faw).