fouyea [o.n.]

1. (pitite) foye d' åbe Les penitinces ont plovou come les fouyeas al Tossint. (Joseph Houziaux). F. feuille.

2. coxhea (coxhe d' åbe avou des foyes). Nos aflaxhéns les baloujhes d' on côp d' fouyea (F. Deprêtre et N. Nopère). Nozôtes, les efants, dj' esténs metous po tchessî les gros tayons di tchvå avou on ptit fouyea (L. Mahin). F. branche, ramille.

3. pitite foye di papî k' on pout prinde tote seule, foye d' on ptit live, d' on live di messe. On dit eto: fouyet. Loukîz a: cint-fouyeas F. feuillet.

Disfondowes: fouya, foya, flouya, flûya, fouyê, fuyê.

Etimolodjeye: bodje fouy- (foye), cawete -ea.

Mot d' aplacaedje :

• cint-fouyeas.

Omonimeye coinrece (foya).

• fouya (fouyaedje)
• fawea (pitit faw).