foû-z-eure u foûzeure [f.n.] eure foû d' l' ovraedje. Dj' a fwait cisse pitite tåve la so mes foû-z-eures. So les foû-z-eures, les cotjhîs n' ont nén sogne di s' astårdjî, li tins d' houmer kékès gotes (G. Grafé). F. heure de pause, de loisir.

Etimolodjeye: mot d' aplacaedje divancete foû + no (loukîz a: foû-voye).