foû-z-eure u foûzeure

I. [f.n.] eure foû d' l' ovraedje. Dj' a fwait cisse pitite tåve la so mes foû-z-eures. So les fouzeures, les cotjhîs n' ont nén sogne di s' astårdjî, li tins d' houmer kékès gotes (R. Grafé). F. heure de pause, de loisir.

II. [adv.]

1. foû des eures d' ovraedje. I fjheut ça fouzeure. F. en dehors du travail.

2. foû des eures ordinaires po çoula. >> rintrer foûzeure: timpe å matén. On dit eto: a meynute meyzeure; a pont d' eure å matén.

Etimolodjeye: mot d' aplacaedje divancete foû + no (loukîz a: foû-voye).

On pasmint d’ tins, c’ est åk lk’ on fwait tins des fouzeures