foû-z-eure u foûzeure

I. [f.n.] eure foû d' l' ovraedje. Dj' a fwait cisse pitite tåve la so mes foû-z-eures. So les fouzeures, les cotjhîs n' ont nén sogne di s' astårdjî, li tins d' houmer kékès gotes (R. Grafé). F. heure de pause, de loisir.

II. [adv.]

1. foû des eures d' ovraedje. I fjheut ça fouzeure. F. en dehors du travail.

2. foû des eures k' on divreut. F. à une heure indue. >> rintrer fouzeure: å mitan del nute, après meynute. On dit eto: a meynute meyzeure; a pont d' eure å matén. F. à une heure impossible.

II. [addj., todi padrî] a vey avou les eures foû d' l' ovraedje. >> tins fouzeure: tins k' on-z a da sinne cwand on n' overe nén. F. temps de loisir.

Etimolodjeye: no d' aplacaedje divancete (foû) + no (eure); loukîz a: foû-voye).

Dipus d' racsegnes so l'uzaedje do tins fouzeure