foye [f.n.]

1. vete boket, tot plat, d' ene plante, d' èn åbe, ki vént so li stipe u so les coxhes. Ene foye di djote, des foyes di djaeyî. I fwait setch; les bôlîs pierdèt ddja leus foyes (P. Defagne). F. feuille. >> tronner come ene foye: tronner foirt (di peu, di five). Loukîz a : balzin. >> riwaitî les foyes pa padzo: aler dins l' bwès djonnea et djonnete po-z coûtchî eshonne. >> On n' va nén å bwès cwand on-z a peu des foyes: i n' fåt nén cmincî ene sacwè, si on n' est nén capåbe d'endè vni mwaisse. >>  gn a pus d' ene foye å bos: dijhêye cwand on amete ene sakî sins preuve >> Mårkez lu so ene foye di cabu, et dinez l' a vos lapéns: dijhêye a onk (ene) ki vos taene por vor lyi fé ene sacwè ki vos n' vloz nén. >> On voet bén k' les foyes tcheyèt: dijhêye a ene sakî ki fwait l' sot.

2. foye di fleur petale. Ene rôze ki piede ses foyes (J. Wisimus).

3. cwårêye sitindêye di papî. Ene foye a cigarete. Prindoz ene novele foye, et riscrire vosse redaccion comifåt (P. Defagne)

4. gazete. Dji l' a lî sol foye (J. Coppens). Dj' a fwait mete ene anonce sol foye (J. Wisimus). F. journal.

5. fene plake di mnujhreye, 15 a 18 mm sipesse. I m' rifåreut deus foyes d' unalite . Ene foye di placaedje (J. Wisimus). F. feuillet..

Disfondowes: foye, fouye, faye, fâye, fwèye, fûye, fëye, feûye, Gm. fûye; Tch fèye; Pc. fële, fwèle, miersipepieuzmint el mape ey el notûle A.L.W. 1.42.

Etimolodjeye : latén folium (minme sinse).

Omonimeye :

• dji foye (mi corti).

Omonimeye coinrece :

• fouye (foyåjhe).
• i fouye (les potches)

Mots d' aplacaedje :

• foye di coixheure.
• foye di Sint Antoenne.
• meye-foyes.

Parintêye :

• fouya, fouyaedje, fouyou…
• fouyî, fouye, fouyåjhe
• fouyter, fouyton…