frétyî (codjowaedje) [v.c.] freyî (piede do pwès u del groxheur, aprume tot djåzant des dinrêyes k' on wåde, come li boure, les fruts, les crompires).

Disfondowes: frétyî, frinter.

Etimolodjeye : bodje latén fricare (froyî), avou l' cawete -ete, ridoblêye pal cawete -yî.

| fréte [f.n.]

1. trô d' on afroye dins on hourlea pus hôt kel voye. On dit eto: rampe. F. accès.

2. terén ki dischin douçmint aviè ene aiwe, dabôrd kel restant est a tiene. Ene fréte etaeye el peret di tchaeke costé d' l' aiwe (W. Bal).

3. (pa stindaedje) pont so on fossé po poleur aler so on tchamp metou d' l' ôte costé.

Etimolodjeye: sivierba di "frétyî". Coinreces Payis d' Tchålerwè.

Minme sitok etimolodjike:

• froyî
• freyî
• froter