freyî (codjowaedje) [v.s.c.]

1. (v.m. d' manoyeu) piede do pwès tot s' uzant, a cåze do froyaedje, tot djåzant des pîces di manoye.

2. coschirer, furler, alouwer a non-syince. On freye bråmint dins ç' manaedje la (Goffinet). F. dépenser, consommer.

3. (mot d' cinsî) amwinri (maigri) tot djåzant d' ene biesse. Gn aveut vormint rén a magnî so ces pasteures la; dj' è respond k' les djnixhes ont bén freyî d' 50 kilos. Cwand les ptits gayets arivèt a l' abatwer, dji wadje k' il ont bén freyî d' 20 kilos. F. perdre du poids, maigrir.

4. piede do pwès, tot djåzant d' ene tchå. T' atchetes li djambon; tel sales, tel foumes: i freye bén d' on kilo, saiss. On dit eto: rastrinde. F. fondre, perdre du poids.

| freyeu, freyeuse u freyresse [o.f.n.] li ci (cene) ki freye bråmint. On dit eto: furleu. F. dépensier.

| freyeus freyeuse [addj.] ki costêye tchir. F. coûteux.

Etimolodjeye

Minme mot ki froyî (uzer pa froyaedje).

Sipårdaedje e 20inme sieke

freyeus 

Coinrece Årdene nonnrece, Tchestrolès.