fristouyî (codjowaedje) [v.s.c.] fé brouxhirmint a magnî. Tins k' on s' dimandeut si on mourreut stofés, u broûlés, u spotchîs, on ptit djonne Chwès aveut stî discôper on buftek a ene åmaye et i fristouyive si boket d' tchå ådzeu d'ene lampe (E. Wartique & E. Thirionet). F. cuire, cuisiner.

Etimolodjeye : viebe fwait sol no "fristouye".