fristouye [f.n.] 1. amagnî. On vos rawaite tertos avou des grands ouys po rçure ene sacwè, et vos nos dnez del fristouye a tinzayeure (såme, ratourné pa G. Sfasie). 2. boune eurêye. Il esteut bén pus gros yet cwand i sereut cût, I rimplixhreut l' payele e fjhant ene fameuse fristouye (R. Painblanc). On dit eto: fricasse, gasse. 3. fristouyes [t.pl.] antchous. Avou totes tes grandeurs, avou totes tes fristouyes ti pårt n' irè nén lon ; pôve colas, ti t' ebrouyes (E. Mathelin).

| fristouyî (codjowaedje lodji) [v.s.c.] fé broxhirmint a magnî. Tins k' on s' dimandeut si on mourreut stofés, u broûlés, u spotchîs, on ptit djonne Chwès aveut stî discôper on biftek a ene åmaye et i fristouyive si boket d' tchå ådzeu d' ene lampe (Edouard Wartique & Edmond Thirionet). F. se cuire.

Coinreces Payis d' Nameur et d' Tchålerwè.