fristouye [f.n.]

1. amagnî. On vos rawaite tertos avou des grands ouys po rçure ene sacwè, et vos nos dnez del fristouye a tinzayeure (såme, ratourné pa G. Sfasie).

2. boune eurêye. Il esteut bén pus gros yet cwand i sereut cût, I rimplixhreut l' payele e fjhant ene fameuse fristouye (R. Painblanc). On dit eto: fricasse, gasse.

3. fristouyes [t.pl.] antchous. Avou totes tes grandeurs, avou totes tes fristouyes ti pårt n' irè nén lon; pôve colas, ti t' ebrouyes (E. Mathelin).

| fristouyî (codjowaedje) [v.s.c.] fé broxhire|broxhirmint a magnî. Tins k' on s' dimandeut si on mourreut stofés, u broûlés, u spotchsî, on ptit djonnes Chwès aveut stî discôper on biftek a ene åmaye et i fristouyive si boket d' tchå ådzeu d'ene lampe (Edouard Wartique & Edmond Thirionet).

Coinreces Payis d' Nameur et d' Tchålerwè.