fritche [f.n.]

1. long cwåré boket d’ canada, cût dins del tchôde ôle. Cwand ele vudént did la, les tchocolatires grouzlinént voltî on bon crås saetchlot d' fritches (C. Quinet). Après nos avans cût deus platnêyes di fritches (L. Sohy). F. "pomme de terre frite". >> èn nén aveur totes ses fritches dins l' minme saetchot: esse sot.

2. åre do vî tins, k’ on hene avou èn air. Mins vla k' ene fritche, tanoncôp, tchait a l' intrêye do trô (L. Peeters). F. "flèche".

Parintaedje

• fritchter evoye

Sicrijhas ezès motîs

fritche [O0] ^[1]

Hårdêye divintrinne

• Dipus d' racsegnes so les fritches (di crompires)

↑ Loukîz al Djivêye des motîs.