froyin 1 [o.n.]

1. (v.m. d' bårbî) poys ki n' ont nén stî côpés på raezoe (k' a froyî dso). Il a leyî des froyins d' båbe.

2. (v.m. d' cinsî) grande deure fenaesse k' ont dmoré après l' fåtchaedje. >> fé on froyin: ataker a fåtchî on boket.

3. froyon.

4.passaedje di biesses. Dji vs mosterrè kimint çk' on voet bén on vî froyin, avou des aréncréns d' triviè, ki les lapéns n' î pasnut pus, et onk tot noû, del vesprêye (A. Laloux). F. passage, coulée.