fwè 1 [f.n.] croeyance e des sacwès d' rilidjeus. Po rweri d' on må d' sint tot fjhant ene nouvinne, i t' fåt avou l' fwè. Li råjhon d' l' ome est flåwe; ele si pout mari; li vraiye fwè, leye, ni s' pout nén mari (T. Kempis rat. pa J. Bosly). Li fwè tradicionele des Noers afrikins (on papî da J.M. Lecomte). >> so m' fwè: ratourneure di djuraedje (d' acertinance). Dji vos l' acertinêye Les bierdjîs, a grande cawêye L' ont, so m' fwè, pår assuré (ki l' Messeye aveut nexhou) (Noyé walon). >> ma fwè: sapinse a mi, a mi idêye, mågré tot. rl a: ma frike.

Omonime:

• fwè (o.n.; fa, fagne)