fwait 1, fwaite [viebe codjowé]

1. pårticipe erirece do viebe "fé". Ça a stî bén fwait. Ci cåve la a stî må fwaite.

2. fôme do rwaitant (3inme djin do singulî) di l'indicatif prezintrece do viebe "fé". I fwait tchôd. >> ça fwait ki: rl a: ça.

Omonimeye:

• fwait (o.n.)