fwait 2 [o.n.] sacwè k' a stî fwait, et k' on voet bén; k' a bén-st arivé. Dj' a comprin çoula pa bråmint des fwaits et des paroles ki dj' a plou etinde, et co on côp pa des fwaits k' dj' a rmårké avou zels ([[G. Lucy]]). F. fait, acte, action. >> apicî sol tchôd fwait: prinde ene sakî å moumint k' ele fwait ene sacwè d' disfindowe. F. prendre en flagrant délit, la main dans le sac. Etimolodjeye: sustantivé pårticipe erirece di [[Motî:fé|fé]]. Omonimeye: * [[Motî:fwait 1|fwait, fwaite]] (viebe codjowé) Droete parintêye : * [[Motî:åd fwait|åd fwait di]] Mots d' aplacaedje * [[Motî:a fwait|a fwait]] * [[Moti:fwait a mezeure|fwait a mezeure]] * [[Motî:atchté tot fwait|atchté tot fwait]]