fwin [f.n.] estance d' ene djin, d' ene biesse ki n' a nén a magnî assez. Ele n' a pupont d' gosse po rén , ele ni magne cåzu pus, et s' continter do pepyî djusse çou k' i fåt po n' nén mori d' fwin (E. Pècheur). Loukîz a : pômagne. F. faim. >> aveur yeu fwin: aveur sitî lontins el pômagne. >> casser l' fwin: magnî ene pitite ledjire sacwè djusse boune po n' nén aveur fwin. F. couper la faim.

Mots d' aplacaedje :

• fåsse fwin
• mwaijhe fwin.

• Dipus d' racsegnes sol fwin