gave [f.n.] [[Motî:djave|djave] (des oujheas). F. jabot. Etimolodjeye : erî-rfwait gayel F. "gaba" (boke, goidje). rl a: djawe, djaive. gavêye [f.n.] 1. divant do cô. >> aveur li gavêye å lådje: èn pont aveur d' etchêpe, ni ôte tchoi po rascovri li dvant do cô. Li docteur nos djheut: vs avoz l' gavêye å lådje: vos atraproz do må (E. Pècheur). On dit eto: goidje. F. gorge. 2. pwetrene d' ene feme (ses sins). Ele aveut ene cote k' on lyi voeyeut s' gavêye. F. poitrine, poitrail. 3. [[Motî:djave|djave] (des oujheas). F. jabot. 4. djaive. Al dicåce, plin mes tchåsses, del dorêye plin m' gavêye, do rouyot plin mes shabots. F. face, gueule. | gaviot [o.n.] 1. goidje. >> Est çk' i gn a des ceréjhes låvå ? Gn a bråmint mins c' est po m' gaviot:: rishonna do tchiptaedje do copere-loriot. 2. [[Motî:djave|djave] (des oujheas). 3. gamén, valet, fi. Hê, vozôtes, vla l' bateme do gaviot da Cranasse (F. Barry). rl a: djambot, roufion, råpén, cårpea. Disfondowes : gaviot. | gaviote [f.n.] tinroxh del goidje, ki stitche foû, et ki rshonne a ene pitite peme. F. pomme d'Adam.

• Dipus d' racsegnes so les lomaedjes del gave, gavêye u gaviot (des oujheas)