gave [f.n.] djave (des oujheas). F. jabot. Etimolodjeye: erî-rfwait gayel "gaba" (boke, goidje). rl a: djawe, djaive. | gavêye [f.n.] 1. divant do cô. >> aveur li gavêye å lådje: èn pont aveur d' etchêpe, ni ôte tchoi po rascovri li dvant do cô. Li docteur nos djheut: vs avoz l' gavêye å lådje: vos atraproz do må (E. Pècheur). On dit eto: goidje. F. gorge. 2. pwetrene d' ene feme (ses sins). Ele aveut ene cote k' on lyi voeyeut s' gavêye. F. poitrine, poitrail. 3. djave (des oujheas). F. jabot. 4. djaive. Al dicåce, plin mes tchåsses, del dorêye plin m' gavêye, do rouyot plin mes shabots. F. face, gueule. | gaviot [o.n.] 1. goidje. >> Est çk' i gn a des ceréjhes låvå ? Gn a bråmint mins c' est po m' gaviot: rishonna do tchiptaedje do copere-loriot. 2. djave (des oujheas). 3. gamén, valet, fi. Hê, vozôtes, vla l' bateme do gaviot da Cranasse (F. Barry). rl a: djambot, roufion, råpén, cårpea. Disfondowes: gaviot. | gaviote [f.n.] tinroxh del goidje, ki stitche foû, et ki rshonne a ene pitite peme. F. pomme d'Adam.

• Dipus d' racsegnes so les lomaedjes del gave, gavêye u gaviot (des oujheas)